Bedankt

We willen iedereen bedanken voor alle lieve kaartjes, mailtjes en telefoontjes. Het doet ons goed te weten dat iedereen zo met ons meeleeft.

Plaats Opmerking Oktober 20th, 2007 |

Afscheid

Helaas moeten wij het vanaf hier overnemen.
Onze klessebes is niet meer.

Onze dochter, Laura, is op zaterdag 13 oktober om 05:50 uur ter wereld gekomen. Ze was op dat moment al overleden.

Wat is het snel gegaan allemaal. Zo zitten we weer op onze roze wolk, zo tuimelen we in een diep zwart gat…

Op maandag 8 oktober kregen we telefoon. Het was de dokter met slecht nieuws. Ze vertelde ons dat er in de langzame kweek van onze vlokkentest toch een afwijking was geconstateerd. ‘Trisomie 18′, klinkt het aan de andere kant van de lijn… onze wereld stortte in.

We zijn gelijk naar het ziekenhuis gereden. Dit kon toch niet waar zijn? Er moest een fout gemaakt zijn! Onze eerste uitslag was namelijk goed en ook drs. Papa had niets gezien. Misschien waren er wat potjes verwisseld in het ziekenhuis…

Helaas was hier geen sprake van. Het ging echt om ons kindje. Ons meisje, niet met het leven verenigbaar…

Er werd van ons verwacht dat we een beslissing namen. Zwangerschap voortzetten of afbreken? In goed overleg hebben we voor het laatste gekozen. Na 26 weken moesten wij haar laten gaan.

Vrijdagochtend 12 oktober werden we in het ziekenhuis verwacht. De bevalling werd ingeleid. Eerst werd er nog een echo gemaakt om te kijken hoe het kindje in de buik lag en of ze nog leefde. Ik had die nacht ervoor namelijk geen beweging meer gevoeld. We zagen het gelijk, het hartje klopte niet meer. Ons meissie was al overleden. Waarschijnlijk was de pil die ik moest slikken om de baarmoedermond wat soepeler te maken de ‘boosdoener’.

Het duurde lang voordat de weeën kwamen. ’s Avonds half elf was er nog niets gebeurd. De dokter besloot dat we maar moesten gaan slapen en er werd een bed voor Vincent bij geplaatst. ’s Nachts kwam het echter toch op gang. Om 04:15 braken m’n vliezen en kort daarna begonnen ook de weeën te komen. 1 uur en 35 minuten later kwam Laura ter wereld. 34 cm en 778 gram. Een prachtig mooi meisje! Hoe wreed dat we gelijk al afscheid van haar moesten nemen.

In de middag waren we al in gesprek met de uitvaartondernemer. Een onmogelijke opgave voor twee kersverse ouders. Het liefst hadden we die man van 8 hoog door het raam naar beneden gesjeest…

En dan is het tijd om naar huis te gaan. Zonder kindje. Helemaal leeg.

Gisteren, donderdag 18 oktober, was de crematie. In een kleine besloten kring hebben we op een mooie manier afscheid genomen van ons mooie kleine meisje.

Vincent en Denise

1 Opmerking Oktober 19th, 2007 |

Drs. Papa

We zijn vandaag bij dokter Papa (leuke naam hè!) geweest voor een pretecho.
De dokter vond mij erg levendig en energiek. Hij vond mij zelfs één van de meest actiefste babies die hij de laatste maanden had gezien! Desondanks heeft hij er toch nog wel wat leuke beelden uit weten te krijgen.

Ik ben op het moment 32,5 cm lang en weeg ongeveer 680 gram.
Ik heb een wipneusje en kom straks waarschijnlijk met een kop vol haar naar buiten.

Plaats Opmerking Oktober 5th, 2007 |

Update

Hoihoi, daar ben ik weer!

Er is best veel gebeurd in de tussentijd.
Voor degene die nog niet (helemaal) op de hoogte zijn, hier een snelle update:

- 20 weken-echo was niet zo leuk. Echoscopiste dacht te zien dat er iets niet goed zat met m’n hartje.
- doorgestuurd naar het VU-ziekenhuis; meer deskundigheid, betere apparatuur.
- Na een uur turen naar het hartje bevestigen de doktoren het hartdefectje. Er zit een groot gat in het tussenschotje van mijn hartje. Ik zal daar voorlopig geen last van ondervinden, maar als ik straks word geboren en mijn longetjes beginnen te werken, gaat dat niet lang goed. Ik zal daarom al snel geopereerd moeten worden. Daarna zal ik er gelukkig mijn leven lang geen last meer van hebben.
- Mama heeft op verzoek van de dokter een vlokkentest laten uitvoeren om te kijken of er nog andere afwijkingen zijn. Gelukkig is dit niet het geval.

Dusss… korte samenvatting:

gat in m’n hart = niet leuk
is operabel = alles komt goed!

X-KUS-X

1 Opmerking September 20th, 2007 |

Over de helft!

We zijn over de helft van de zwangerschap!
Alles gaat nog steeds hartstikke goed, mama heeft nergens last van.
Mama’s buikje begint al goed te groeien en is voor de buitenwereld al aardig zichtbaar.

Vrijdag zal ik uitgebreid gechecked worden, dan heeft mama haar ‘20 weken-echo’.
Ook zal duidelijk worden of ik een jochie of een meissie ben!
(tenzij ik natuurlijk mijn beentjes gekruist houd… zou wel humor zijn… mama is zoooo nieuwsgierig. Ik denk er nog even over na )

Plaats Opmerking September 4th, 2007 |

Hartje

Mam heeft vandaag de Angelsounds binnen gekregen! Een klein apparaatje waarmee ze naar mijn hartje kan luisteren.
Het is ook mogelijk om het geluid op te slaan, dus nu kunnen jullie allemaal naar mijn hartje luisteren want ze heeft het bestandje hieronder neergezet!

Is het niet geweldig!!

Plaats Opmerking Augustus 7th, 2007 |

Echo’s

Plaats Opmerking Augustus 1st, 2007 |

Drukdruk

Sorriesorrie, al een tijdje niets van me laten horen.
Ben ook zo druk met alles…
groeien, zwemmen, ademen,
ik word alweer moe als ik eraan denk.

Ik ben intussen ook alweer op de foto geweest!
Die zal ik vanavond even plaatsen.

Papa en mama hebben de familie ondertussen ook op de hoogte gebracht van mijn bestaan. Ow, wat waren ze allemaal enthousiast!! Ik voel me al erg welkom. Heb al heel veel leuke kadootjes gehad!!

Nou, ik ga weer verder met m’n dagelijkse bezigheden. Ik beloof wat vaker te schrijven.

X-kus-X

1 Opmerking Juli 31st, 2007 |

Eerste Echo!

Zoals beloofd: Hier de allereerste foto van mij!

De foto is niet erg duidelijk geworden en dat terwijl ik toch zo mijn best heb gedaan.
Ik heb mijn beentjes gestrekt, rondjes gedraaid en me van alle kanten laten zien.
Papa en mama stonden echt versteld van mijn kunstjes!
Nou ja, aan mij heeft het dus niet gelegen. Volgende keer maar vragen of papa op de knop drukt, die schijnt namelijk aardige foto’s te maken.

Plaats Opmerking Juli 3rd, 2007 |

Op de foto

Hoi!

Hier weer even een klein berichtje van mij.
Ik ben namelijk nogal enthousiast!
Maandag mag ik voor het eerst op de foto!!
Een echo noemen ze dat ofzo.
Ik zal m’n best doen om me van mijn beste kant te laten zien, aangezien deze foto natuurlijk de hele familie rond gaat.
Niemand, behalve papa en mama natuurlijk, weet nog van mijn bestaan, dus dat zal een hele verrassing worden!

Dus tot maandag, dan zal ik de foto hier plaatsen!

Doegie

Plaats Opmerking Juni 28th, 2007 |