Bedankt

We willen iedereen bedanken voor alle lieve kaartjes, mailtjes en telefoontjes. Het doet ons goed te weten dat iedereen zo met ons meeleeft.

Add comment Oktober 20th, 2007

Afscheid

Helaas moeten wij het vanaf hier overnemen.
Onze klessebes is niet meer.

Onze dochter, Laura, is op zaterdag 13 oktober om 05:50 uur ter wereld gekomen. Ze was op dat moment al overleden.

Wat is het snel gegaan allemaal. Zo zitten we weer op onze roze wolk, zo tuimelen we in een diep zwart gat…

Op maandag 8 oktober kregen we telefoon. Het was de dokter met slecht nieuws. Ze vertelde ons dat er in de langzame kweek van onze vlokkentest toch een afwijking was geconstateerd. ‘Trisomie 18′, klinkt het aan de andere kant van de lijn… onze wereld stortte in.

We zijn gelijk naar het ziekenhuis gereden. Dit kon toch niet waar zijn? Er moest een fout gemaakt zijn! Onze eerste uitslag was namelijk goed en ook drs. Papa had niets gezien. Misschien waren er wat potjes verwisseld in het ziekenhuis…

Helaas was hier geen sprake van. Het ging echt om ons kindje. Ons meisje, niet met het leven verenigbaar…

Er werd van ons verwacht dat we een beslissing namen. Zwangerschap voortzetten of afbreken? In goed overleg hebben we voor het laatste gekozen. Na 26 weken moesten wij haar laten gaan.

Vrijdagochtend 12 oktober werden we in het ziekenhuis verwacht. De bevalling werd ingeleid. Eerst werd er nog een echo gemaakt om te kijken hoe het kindje in de buik lag en of ze nog leefde. Ik had die nacht ervoor namelijk geen beweging meer gevoeld. We zagen het gelijk, het hartje klopte niet meer. Ons meissie was al overleden. Waarschijnlijk was de pil die ik moest slikken om de baarmoedermond wat soepeler te maken de ‘boosdoener’.

Het duurde lang voordat de weeën kwamen. ’s Avonds half elf was er nog niets gebeurd. De dokter besloot dat we maar moesten gaan slapen en er werd een bed voor Vincent bij geplaatst. ’s Nachts kwam het echter toch op gang. Om 04:15 braken m’n vliezen en kort daarna begonnen ook de weeën te komen. 1 uur en 35 minuten later kwam Laura ter wereld. 34 cm en 778 gram. Een prachtig mooi meisje! Hoe wreed dat we gelijk al afscheid van haar moesten nemen.

In de middag waren we al in gesprek met de uitvaartondernemer. Een onmogelijke opgave voor twee kersverse ouders. Het liefst hadden we die man van 8 hoog door het raam naar beneden gesjeest…

En dan is het tijd om naar huis te gaan. Zonder kindje. Helemaal leeg.

Gisteren, donderdag 18 oktober, was de crematie. In een kleine besloten kring hebben we op een mooie manier afscheid genomen van ons mooie kleine meisje.

Vincent en Denise

1 comment Oktober 19th, 2007

Drs. Papa

We zijn vandaag bij dokter Papa (leuke naam hè!) geweest voor een pretecho.
De dokter vond mij erg levendig en energiek. Hij vond mij zelfs één van de meest actiefste babies die hij de laatste maanden had gezien! Desondanks heeft hij er toch nog wel wat leuke beelden uit weten te krijgen.

Ik ben op het moment 32,5 cm lang en weeg ongeveer 680 gram.
Ik heb een wipneusje en kom straks waarschijnlijk met een kop vol haar naar buiten.

Add comment Oktober 5th, 2007